In het coalitieakkoord wordt met trots gepresenteerd: “We versterken de financiële positie van studenten. De uitwonende beurs gaat omhoog, we maximeren de rente voor studenten op 2,5%”. Voor de buitenwereld klinkt dit als een beschermende maatregel, maar voor de student is het een bittere realiteit. “Dit is niet wat geruststelt in een periode van financiële onzekerheid van een student,” aldus Jochem Hilckmann.
De zogenaamde ‘maximering’ op 2,5% is voor velen geen vangnet, maar juist een plafond dat alsnog voor duizenden euro’s aan extra schuld zorgt. Waar een lening van 0% een investering in de toekomst was, is een lening van 2,5% een jarenlange last die de koopkracht van de toekomstige generatie direct neerslaat.
De financiële druk dwingt studenten tot keuzes die de brede vorming in de weg staan. De continue druk om naast de studiebanken ook rond te komen zorgt er dus voor dat studenten verplicht worden te kiezen tussen het hele weekend werken of een torenhoge studieschuld. Het sociale en actieve studentenleven, de kraamkamer voor Nederlands talent, staat hiermee onder zware druk.
Hilckmann benadrukt de zorgwekkende trend: “De angst voor een onbeheersbare schuld weerhoudt veel leden van verenigingen ervan om commissiewerk en/of een bestuursjaar te doen. Wij studenten verliezen hiermee de kans op ontplooiing binnen verenigingen, simpelweg omdat de rente-teller op de achtergrond genadeloos doorloopt.”
De roep om echte financiële zekerheid klinkt luider dan ooit. De huidige ‘versterking’ van de positie van de student voelt in de praktijk als een pleister op een slagaderlijke bloeding. Om de toekomst van Nederland echt veilig te stellen, moet de aankomende coalitie erkennen dat een rente van 2,5% geen gunst is, maar een barrière voor de persoonlijke en maatschappelijke groei van de jonge generatie.
